தையிட்டி

 தையிட்டி திஸ்ஸ விகாரையின் வரலாற்றையும், எப்படி மக்களின் காணிகள் அபகரிக்கப்பட்டன என்பதையும் ஆதாரங்களுடன் ஷபீர் மொஹமெட் சிங்களத்தில் எழுதிய பதிவின் தமிழாக்கம். 

---------------

யாழ்ப்பாண திஸ்ஸ கோயில் குறித்து மீண்டும் ஒரு விவாதம் எழுந்துள்ளது. ஒரு சிறிய குழு, சில உண்மைச் சம்பவங்களின் அடிப்படையில் ஏராளமான பொய்த் தகவல்களைப் பரப்ப முயற்சிக்கிறது. அதே நேரத்தில், அந்தக் குழு இதன் மூலம் மீண்டும் இனவாதத்தை வளர்க்கவும் முயற்சிக்கிறது.

இனவெறி மீண்டும் தலைதூக்குவதை நாங்கள் ஒருபோதும் அனுமதிக்க மாட்டோம்.

தற்போதைய சமீபத்திய பிரச்சினை - "பிரதேச சபை கோயிலைப் பிரித்து வலுக்கட்டாயமாக சாலை அமைக்க முயற்சிக்கிறது"

முதலில் நான் ஒன்றைச் சொல்லியாக வேண்டும், இது முற்றிலும் தவறாக வழிநடத்தும் ஒரு பிரச்சாரம்.

“அமராபுர ஸ்ரீ கல்யாணிவன்ச நிகாயம்” ஒரு கடிதத்தை வெளியிட்டிருந்தது. அந்தக் கடிதத்தில் அடங்கியுள்ள சில விஷயங்களும் பொதுமக்களைத் தவறாக வழிநடத்துகின்றன.

(அதே கட்டுரை - 02/03)

அந்தக் கட்டுரையில் உள்ள கருத்துக்களை விளக்குவதற்கு முன், ஒரு வருடத்திற்கு முன்பு அது குறித்து நான் ஆய்வு செய்து கண்டறிந்த தகவல்களைச் சுருக்கமாகக் கூறுகிறேன்.

காங்கேசன்துறை திஸ்ஸ ஆலயத்தின் வரலாறு:

1946-ஆம் ஆண்டில், ஒரு தமிழ் நபர் 'கலகம அரச்சிங்கே ஆபிரகாம் பெரேரா' என்ற சிங்களவரிடம் கடன் பெற்று, அதைத் திருப்பிச் செலுத்த இயலாமல், தனது 1.25 ஏக்கர் நிலத்தை ஆபிரகாம் பெரேராவுக்கு வழங்கினார். பின்னர், 1946-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 18-ஆம் தேதி, ஆபிரகாம் பெரேரா அந்த நிலத்தை யாழ்ப்பாண நாக விகாரைக்குத் தானமாக வழங்கினார்.

அந்தப் பத்திரத்தின் அசல் நகல் - 01 (1.25 ஏக்கர்)

(புகைப்படம் - 04 / 05)

பின்னர், அதே 1946 ஆம் ஆண்டில், மகாவம்சத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள திஸ்ஸ ராஜமக விகாரை இங்குள்ள தய்யட்டி பகுதியில் அமைந்திருந்ததாக நம்பி அங்கு இருந்த ஒரு போதி மரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, 'களுத்தர சிலரத்ன தேரோ' மற்றும் 'கோதம பன்னநந்த தேரோ' என்ற இரண்டு பௌத்த பிக்குகள் ஒரு சிறிய மடத்தையும் கோயிலையும் அங்கு கட்டினர்.

பிற்காலத்தில், கிராம மக்களும் இந்தக் கோயிலுடன் மிகவும் நெருக்கமாகப் பணியாற்றினர். சில கிராம மக்களின் கூற்றுப்படி, அக்காலத்தில் இங்கு ஒரு சிறிய தம்மப் பள்ளியும் இருந்தது.

மேலும், சிமெண்ட் தொழிற்சாலையில் பணிபுரிந்த பௌத்தர்கள் இங்கு குடியேறியுள்ளனர், அவர்களுக்கென இங்கு ஒரு சிறிய சிங்களப் பள்ளியும் இருந்து வந்தது.

1954 - 05 - 17 இந்தக் கோவிலில் கடைசியாக வெசாக் பண்டிகை கொண்டாடப்பட்டது.

ஆனால், 1956-ல் எழுந்த இனப் பிரச்சனைகள் காரணமாக, பௌத்தர்கள் 1958-ல் அந்தக் கோயிலைக் கைவிட்டுத் தெற்கு நோக்கிச் செல்ல வேண்டியிருந்தது. ஆனால் அந்த நிலம் அப்படியே இருந்தது. யாரும் அதைத் தனதாக்கிக் கொள்ளவில்லை.

1970களின் பிற்பகுதியில், 1.25 ஏக்கர் பரப்பளவுள்ள இந்த நிலப்பரப்பில் இருந்த கோயில் முற்றிலுமாக அழிக்கப்பட்டிருந்தது.

போர் உச்சக்கட்டத்தில் இருந்தபோது, இப்பகுதியில் இருந்த அனைவரும் தங்கள் நிலங்களைக் கைவிட்டனர். இப்பகுதி பலாலி இராணுவ முகாமுக்கு அருகில் அமைந்துள்ளதால், இது உயர் பாதுகாப்பு மண்டலமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அக்காலத்தில் இந்த இடங்கள் அனைத்தும் இராணுவத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தன.

பின்னர், 2009-ல் போர் முடிவடைந்த பிறகு, இந்த நிலங்களை அவர்களுக்குத் திருப்பிக் கொடுப்பதற்கான ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டன.

இருப்பினும், தற்போது கோயில் அமைந்துள்ள நிலம், அதற்கு வழங்கப்படாமலேயே இராணுவத்தால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், 2021 கோவிட்-19 பெருந்தொற்றின் போது, இராணுவத் தளபதி ஷவேந்திர சில்வாவின் மேற்பார்வையில் நூறு அடி உயரமுள்ள அந்தப் பகோடாவின் கட்டுமானத்தை இராணுவமே நிறைவு செய்தது.

அப்போது, கிராம மக்கள் தங்களால் இயன்றவரை எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர், ஆனால் எந்தப் பயனும் இல்லை. குறுகிய நேரத்தில், இராணுவம் அந்த வேலையைச் செய்து முடித்தது.

புத்தர் கோயில் உட்பட கட்டுமானப் பணிகள் பின்னர் வேறு பல இடங்களில் மேற்கொள்ளப்பட்ட நிலையில், கோயிலுக்குச் சொந்தமான 1.25 ஏக்கர் நிலம் அப்படியே இருந்தது.

(புகைப்படங்கள் - 06)

வரைபடச் சிக்கல் மற்றும் வெளிப்படுத்தல்:

நில அளவைத் திணைக்களம் 1924-ஆம் ஆண்டில் இலங்கையின் வரைபடத்தை முதன்முதலில் வெளியிட்டது. அந்த வரைபடத்தை நாம் 'ஒரு அங்குல நிலப்பரப்பு வரைபடத் தொடர் - 1:63,360' (ஒரு மைலுக்கு ஒரு அங்குலம்) வரைபடம் என்று அழைக்கிறோம். இந்த வரைபடத்தில் 72 பிரிவுகள் உள்ளன.

இது 1924-ல் வெளியிடப்பட்டபோதிலும், வரைபடப் பணி 1892-லேயே தொடங்கியது. அக்காலத்தில் இருந்த தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி அந்த இடங்களுக்கு நேரில் சென்று வைட்ஸ் அப்பணியை நிறைவு செய்தார்.

அப்படியானால் திஸ்ஸா கோயிலுக்குச் சொந்தமான நிலமும் அந்த வரைபடத்தில் இருக்க வேண்டும், அல்லவா?

அதைக் கண்டறிந்த பிறகு, இலங்கையின் மிகப் பழமையான திணைக்களமான நில அளவைத் திணைக்களத்திற்குச் சென்றேன். அங்குள்ள ஒரு மூத்த மற்றும் அனுபவமிக்க அதிகாரியிடம் இந்த வரைபடப் பிரச்சினை குறித்துப் பேசினேன்.

(புகைப்படம் - 07) அதில் என்ன வரைபடம் இருக்கிறது என்று நான் கேட்டேன். நான் அதைப் பார்த்தவுடனேயே, அங்கிருந்த ஓர் அதிகாரி இது 1:63,360 அளவிலான வரைபடம் என்று கூறினார். மற்றொரு விஷயம் என்னவென்றால், இது 1959-ல் வெளியிடப்பட்ட வரைபடமாக இருக்க முடியாது. ஒருவேளை, பழைய வரைபடம் புதுப்பிக்கப்பட்டு 1959-ல் வெளியிடப்பட்டிருக்கலாம். அந்த விவரங்களை நீங்கள் எங்கள் ஆவணக் காப்பகத்தில் சரிபார்த்துக் கொள்ளலாம்.

இந்த விவரங்களை மேலும் உறுதிப்படுத்த, முன்னாள் நில அளவையர் நாயகம் திரு. பி. எம். பி. உதயகாந்தா அவர்களுடன் இது குறித்துக் கலந்துரையாடினேன். அவர் கூறியது பின்வருமாறு:

பிரிட்டிஷ் வரைபட முறையான, ‘ஒரு மைலுக்கு ஒரு அங்குலம்’ (1:63,360) என்ற அளவு, 1980-களில் 1:50,000 என்ற மெட்ரிக் அளவிற்கு மாற்றப்பட்டது. பழைய வரைபடங்கள், அந்தந்த இடங்களுக்கு நேரடியாகச் சென்று பார்வையிட்ட பிரிட்டிஷ் நில அளவையாளர்களால் உருவாக்கப்பட்டன. நாடு மெட்ரிக் முறையை ஏற்றுக்கொண்டபோது, அந்தப் பிரிட்டிஷ் மூல வரைபடங்களின் அடிப்படையில், நவீன செயற்கைக்கோள் தொழில்நுட்பத்துடன் மேம்படுத்தப்பட்ட புதிய 1:50,000 வரைபடங்கள் தயாரிக்கப்பட்டன. மேலும் அவர் கூறுகையில், “முக்கியமாக, பிரிட்டிஷ் வரைபடங்களில் பண்டைய வரலாற்றுத் தளங்கள் குறித்த தரவுகள் இடம்பெற்றிருந்தன. இன்று, நாங்கள் 1:50,000 மெட்ரிக் வரைபடங்களை ஏறக்குறைய ஒவ்வொரு ஐந்து வருடங்களுக்கும் ஒருமுறை புதுப்பிக்கிறோம். இந்தத் தகவல்கள் அனைத்தும் நில அளவைத் துறை மூலம் கிடைக்கின்றன.”

சரி, அதை விளக்கிய பிறகு, 1:63,360 என்ற அளவில் உருவாக்கப்பட்ட இலங்கையின் முதல் வரைபடத்தைப் பார்ப்பதற்காக நில அளவைத் திணைக்களஞ்சியத்திற்குச் சென்றோம். அதில் யாழ்ப்பாணத்திற்கென ஒரு தனிப் பிரிவு உள்ளது. அந்த வரைபடம் 1924-க்கு முன்பு உருவாக்கப்பட்டிருந்தால், அதில் அந்தக் கோயில் நிச்சயமாக இருந்திருக்க வேண்டும். - ஆனால், பாதுகாப்புக் காரணங்களுக்காக அந்த வரைபடத்தை எங்களால் தர முடியாது என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.

பிறகு நான் தேசிய ஆவணக் காப்பகத் துறைக்குச் சென்றேன். சுமார் ஒரு மணி நேரக் கடின உழைப்பிற்குப் பிறகு, தொடர்புடைய வரைபடத்தைக் கண்டுபிடித்தேன்.

இது, பிரிட்டிஷாரால் முதலில் உருவாக்கப்பட்ட 'ஒரு அங்குலத்திற்கு 1:63,360 மைல்' என்ற வரைபடத்தின் யாழ்ப்பாணப் பகுதியாகும். அந்த வரைபடம் 1902 மற்றும் 1903-க்கு இடையில் உருவாக்கப்பட்டது. பின்னர் அது 1924-ல் புதுப்பிக்கப்பட்டது.

(புகைப்படங்கள் - 08)

அதில் திஸ்ஸ கோவிலைப் பற்றிய குறிப்பு எங்கும் இல்லை. அருகில் ஒரு இந்து கோவில் இருக்கிறது. கத்தோலிக்க தேவாலயம் இருக்கிறது. யாழ்ப்பாண நகரில் ஒரு கோவில் இருக்கிறது. ஆனால் திஸ்ஸ கோவில் என்பதே இல்லை!!

(புகைப்படம் - 09) (புகைப்படம் - 10)

அப்படியானால், 1959 ஆம் ஆண்டு வரைபடத்தின் பின்னணி என்ன?

இந்தத் தகவல்கள் அனைத்தின் அடிப்படையிலும், 1946-க்குப் பிறகு அங்கு கட்டப்பட்ட கோயில், அதற்குப் பிறகு உருவாக்கப்பட்ட வரைபடங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது என்று நாம் முடிவு செய்யலாம். 1959-ல் பழைய வரைபடம் புதுப்பிக்கப்பட்டபோது அந்தக் கோயிலும் சேர்க்கப்பட்டது.

ஆனால், கோயிலால் குறிக்கப்பட்ட நிலம் முழுவதுமாக கோயிலுக்குச் சொந்தமானது என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. இந்தப் படத்தை உற்றுப் பாருங்கள். அந்தப் பெட்டிக்குள் 20க்கும் மேற்பட்டோர் நிலம் வைத்திருக்கிறார்கள்.

1.25 ஏக்கர் பரப்பளவுள்ள ஒரு சிறிய நிலப்பரப்பில் அமைந்துள்ள கோயிலைக் குறிப்பிடுவதற்காக அந்தக் கோயில் சின்னம் வைக்கப்பட்டுள்ளது. உண்மையில், அந்த 1.25 ஏக்கர் நிலப்பரப்பு 1959 ஆம் ஆண்டு வரைபடத்தில் குறிக்கப்பட்டிருந்தது. அக்காலத்தில், அது ஒரு பிரச்சனையாக இருக்கவில்லை. ஏனென்றால், யாரும் ஒரு பிரச்சனையை உருவாக்க விரும்பவில்லை.

ஆனால் பின்னர், இவை அனைத்தையும் அறிந்த பிறகு, அவர்கள் மக்களின் நிலங்களை அபகரித்து, 7 ஏக்கர் நிலத்தில் சட்டவிரோதமாக ஒரு கோயிலைக் கட்டினார்கள். மேலும், முழு 15 ஏக்கர் நிலமும் தங்களுக்கு வேண்டும் என்றும் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

(புகைப்படங்கள் - 05)

பழைய வரைபடத்தில் இருந்த அனைத்து இந்து கோவில்களும் கத்தோலிக்க தேவாலயங்களும் இன்றும் அப்படியே உள்ளன. அவற்றின் சின்னங்கள் பெரியதாக இருந்தாலும், அந்த வழிபாட்டுத் தலங்கள் ஒரு சிறிய நிலப்பரப்பில்தான் அமைந்துள்ளன.

சிறந்த கதை என்னவென்றால், அந்த சட்டவிரோதக் கோயிலுக்குப் பின்னால் 'நடவளை வைரவர்' என்ற பெயரில் ஒரு இந்து கோயில் உள்ளது என்பதுதான்.

1902-03 ஆம் ஆண்டு வரைபடத்தில் அந்தக் கோயில் தெளிவாகத் தெரிகிறது. அந்தக் கோயிலுக்குச் செல்லும் ஒரு சாலை உள்ளது. அந்தச் சாலையைத்தான் அவர்கள் இப்போது மேம்படுத்த முயற்சிக்கிறார்கள்.

1982 ஆம் ஆண்டின் மெட்ரிக் வரைபடத்தில் (1:50,000) அந்தக் கோயில் இடம்பெறவில்லை.

(படம் - 11) நில அளவை மற்றும் நிலப்பட வரைவியல் துறை, 1982-ல் செயற்கைக்கோள் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி மெட்ரிக் முறையில் நிலப்படம் வரையப்பட்டது. ஒருவேளை, அக்காலத்தில் அங்கு கோயில் எதுவும் இருந்திருக்காது. அல்லது, 1982-ஆம் ஆண்டு வரைபடம் உருவாக்கப்பட்டபோது, 1902-03-ல் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு அங்குல வரைபடம் ஓர் ஆதாரமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம்.

—---------------------------

'அமராபுர ஸ்ரீ கல்யாணிவன்ச நிகாயம்' வெளியிட்ட கட்டுரையைப் பார்ப்போம். அந்தக் கட்டுரை பின்வருமாறு கூறுகிறது -

திஸ்ஸ விகாரை நிலத்தின் நடுவில் ஒரு பழைய சாலை இருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது.

இல்லை... அது ஒரு அனுமானம் அல்ல. அங்கே பல சாலைகள் இருந்தன. இந்தப் பழைய வரைபடங்கள் அந்தச் சாலைகளுக்கான சான்றுகளாகும். அந்தச் சாலைகளை மேம்படுத்துவதற்கான முழு அதிகாரமும் பிரதேச சபைக்கு உண்டு.

1959-ல் நில அளவைத் திணைக்களத்தால் வெளியிடப்பட்ட காங்கேசன்துரா அருகிலுள்ள வரைபடத்திலோ அல்லது 1971-ல் காங்கேசன்துரா நகர மன்றப் பகுதிக்காக வெளியிடப்பட்ட நகர எல்லைத் திட்டத்திலோ, இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இடத்தைப் பிரிக்கும் சாலை எதுவும் குறிக்கப்படவில்லை.

நில அளவைத் துறை 1959-ஆம் ஆண்டு முதல் புதிய வரைபடங்கள் எதையும் வெளியிடவில்லை. பழைய வரைபடங்கள் புதுப்பிக்கப்பட்டுள்ளன.

அதுதான் வரைபடம் - அதில் 1.25 ஏக்கர் பரப்பளவிற்குள் கோயிலைக் குறிக்க ஒரு கோயில் அடையாளக்குறி உள்ளது. குறிக்கப்பட்ட அளவை விடச் சிறியதாக நீங்கள் குறித்தால், அது தெரியாது. இது ஒரு சிறிய சாலை, 300 மீட்டர் நீளம் கூட இல்லை. இதுபோன்ற சிறிய சாலைகளை மெட்ரிக் வரைபடத்தில் குறிப்பது பொதுவாகக் கடினம். ஒரு சாலை வரைபடத்தில் இல்லை என்பதற்காக அது இருந்திருக்கவில்லை என்று அர்த்தமல்ல.

// 1971-ல் வெளியிடப்பட்ட நகர எல்லைத் திட்டம் //

அந்த நிலவரைப்படத்தில் நிலத்தின் உரிமையாளர்கள் குறிப்பிடப்படவில்லை. இந்த ஏழு ஏக்கர் நிலத்திற்குள் பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களுக்கு நிலம் உள்ளது. அந்த நிலம் முழுவதையும் தனித்தனியாகக் குறிப்பது சாத்தியமற்றது. அந்த நிலத்தின் ஒரு பகுதியை பெற்றோர்கள் பிள்ளைகளுக்குப் பிரித்துக் கொடுக்கவில்லை. அதனால்தான் அது ஒரே தொகுப்பாக அங்கே உள்ளது.

அப்படியானால், இந்தத் தர்க்கத்தின்படி பார்த்தால் - 1902 / 1924-ல் நில அளவைத் திணைக்களத்தால் வெளியிடப்பட்ட வரைபடத்தில் காங்கேசன்துரா அருகே எந்தக் கோயிலும் இல்லை. அதற்கு என்ன அர்த்தம்??

மாறாக, அப்பகுதியைச் சுற்றி ஒரு சாலை இருந்ததாகத் தெரிகிறது. மேலும், அங்கு குடியேறிய மக்கள், அவ்வப்போது கோயில் வளாகத்திற்குள் படையெடுத்து, அந்த வட்டச் சந்திப்புகளைப் பயன்படுத்தியதும் தெளிவாகிறது.

வரைபடங்களைப் பார்த்து நிலம் வாங்கப்படுவதில்லை. பத்திரங்களின்படி நிலம் பிரிக்கப்படுகிறது. கோயிலுக்கும் பத்திரம் உண்டு. மக்களுக்கும் பத்திரங்கள் உண்டு. ஆனால், தற்போதைய கோயிலிடம் 7 அல்லது 15 ஏக்கருக்கு எந்தப் பத்திரமும் இல்லை.

உண்மையில், மக்களின் நிலத்தை ஆக்கிரமித்தது கோயில்தான்.

2019-ஆம் ஆண்டில், போரினால் இடம்பெயர்ந்த மக்களைக் குடியமர்த்தும் போர்வையில், வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க திஸ்ஸ ராஜா மகா விகாரை வளாகத்தின் மேற்கு மற்றும் தெற்குப் பகுதிகளில் அவர்களைக் குடியமர்த்த பிரதேச செயலாளர் நடவடிக்கை எடுத்துள்ளார். அவ்வாறு செய்யும்போது, அவர்கள் வசம் உள்ள பத்திரங்கள் குறித்து எந்தவொரு தெளிவான விசாரணையும் மேற்கொள்ளப்படவில்லை.

கோட்டச் செயலாளர் தன்னிச்சையாக மக்களைக் கோயில் வளாகத்தில் குடியமர்த்த முடியாது. 2019-ல், இந்த இடத்தில் இராணுவம் முழுமையாக இருந்தது. கோயில் இராணுவக் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. இராணுவத்தின் மீது துப்பாக்கியை நீட்டி இப்படி ஒரு செயலைச் செய்வது நினைத்துக்கூடப் பார்க்க முடியாதது. இது முற்றிலும் ஒரு பொய்யான குற்றச்சாட்டு. இந்தக் குற்றச்சாட்டு தொடர்பாக கோட்டச் செயலாளர் சட்ட நடவடிக்கையும் எடுக்கலாம்.

1971 ஆம் ஆண்டு நகர எல்லைத் திட்டத்தின்படி, நில அளவை மற்றும் வரைபடத் துறையின் சிறப்பு நில அளவைப் பிரிவால் 2024 ஆம் ஆண்டில் ஒரு நில அளவை நடத்தப்பட்டு, எல்லை அடையாளம் காணப்பட்டு வரைபடமாக்கப்பட்டது.

2024-ல், நில அளவைத் துறையினர் வந்து நிலங்களை அளந்தனர். அந்தப் பணி இராணுவத்தின் முழு ஆதரவுடன் செய்யப்பட்டது. நில உரிமையாளர்களுக்குத் தகவல் கூடத் தெரிவிக்கப்படவில்லை. கோயில் அமைந்துள்ள நிலத்தின் அளவை அளப்பதற்காக மட்டுமே அவர்கள் 2024-ல் வந்தனர். ஒரு நிலம் அளக்கப்பட்டதால் மட்டுமே, அந்த நிலம் அவர்களுக்குச் சொந்தமாகிவிடாது.

பௌத்தம் மற்றும் சமய விவகாரங்கள் அமைச்சகமும், நீதி அமைச்சகமும் இந்த நிலங்கள் தொடர்பான பிரச்சினையில் ஒரு உடன்பாட்டிற்கு வர தற்போது பேச்சுவார்த்தை நடத்தி வருகின்றன, மேலும் அந்தப் பேச்சுவார்த்தைகளின் போது, இந்த கோயில் பகுதியில் மக்களுக்குச் சொந்தமான நிலங்கள் இல்லை என்பது உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது.

இது முற்றிலும் தவறான தகவல். இந்த விவாதம் எதுவும் இன்னும் முடிவுக்கு வரவில்லை. 'இந்தக் கோயில் பகுதியில் மக்களுக்குச் சொந்தமான நிலங்கள் இல்லை என்பது நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது' என்பது போன்ற எதுவும் நிரூபிக்கப்படவில்லை. அது முற்றிலும் பொய்.

அடுத்ததாக, இந்தச் சாலையானது கோயில் அமைந்துள்ள நிலத்தின் பின்புற மூலையில் அமைந்துள்ளது. அந்தச் சாலையின் மேம்பாட்டினால், தற்போதுள்ள கோயிலுக்கோ அல்லது மற்ற கட்டிடங்களுக்கோ எந்த வகையிலும் பாதிப்பு ஏற்படாது.

மேலும், வலிகாமம் வடக்கு பிரதேச சபை, "மக்கள் நடமாடுவதற்காக தற்போதுள்ள சாலையைத் திறந்துவிட மட்டுமே நாங்கள் முயன்றோம். நிலப் பிரச்சினை தீர்க்கப்பட்ட பிறகு சாலையை மேம்படுத்த முயற்சிப்போம்" என்று கூறியுள்ளது.

-------------------------

எனக்குள்ள கேள்வி என்னவென்றால் - பல ஆண்டுகளாக யாழ்ப்பாணத்தில் உள்ள பழமையான நாகதீப ராஜமகா விகாரையின் பொறுப்பாளராகவும், வட மாகாணத்தின் பிரதம மந்திரியாகவும் இருக்கும் வணக்கத்துக்குரிய நவதகல பதுமகித்தி திஸ்ஸ தேரர், இந்த நிலம் அந்த மக்களுக்குச் சொந்தமானது என்றும், கோயிலுக்குச் சொந்தமான 1.25 ஏக்கர் நிலமும் அதற்கான பத்திரமும் தன்னிடம் இருப்பதாகவும், இந்தப் பிரச்சினையை விரைவில் தீர்க்குமாறு தாம் கோரியுள்ளதாகவும் கூறுகிறார்.

இந்தத் தகவல்கள் அனைத்தும், நான் ஒன்றரை ஆண்டுகளாக மேற்கொண்ட கள மற்றும் ஆவண ஆராய்ச்சியின் விளைவாகும். இந்த உண்மைகள் மூன்று தேசிய செய்தித்தாள்களில், மூன்று மொழிகளிலும் வெளியிடப்பட்டுள்ளன. சம்பந்தப்பட்ட அனைத்து அரசு நிறுவனங்களுக்கும் இது குறித்து முழுமையாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. சில நிறுவனங்கள் இந்தப் பிரச்சனையைத் தீர்க்க முயன்றபோதிலும், ஏதோ ஒரு "கண்ணுக்குப் புலப்படாத" சக்தி இதைத் தீர்க்க விடாமல் தொடர்ந்து தடுத்து வருகிறது என்பது தெளிவாகிறது.

நில உரிமை என்பது சாதாரண மக்களின் வாழ்க்கையுடன் தொடர்புடைய மிகவும் உணர்வுப்பூர்வமான ஒரு விஷயமாகும். அதுபோலவே, ஒரு மதத் தலம் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கையுடன் தொடர்புடைய ஒரு புனிதச் சின்னமாகும்.

இருப்பினும், மதத்தின் பெயரால் அப்பாவி மக்களின் பரம்பரை நிலங்களை சட்டவிரோதமாக அபகரிக்கும் முயற்சிகளால், இந்தப் பிரச்சினை ஏற்கனவே தேவையற்ற விதத்தில் தீவிரமடைந்துள்ளது.

கடந்த காலத்தின் கசப்பான நினைவுகளை மீண்டும் கிளறி, இந்த நிலம் மற்றொரு ரத்தக் களமாக மாறுவதை அனுமதிக்காமல், அதிகாரிகள் உடனடியாகத் தலையிட்டு இந்தப் பிரச்சினைக்கு ஒரு நியாயமான மற்றும் நிரந்தரமான தீர்வை வழங்க வேண்டும்.

- ஷபீர் மொஹமெட்-